මගහැරැනු කවිය..

4:30 AM Posted In Edit This 6 Comments »

අරමුණක් නොතේරුනු
බෑගයක් අතරැදුනු
මාවතක උදෑසන
බස් රියක අසුනු වුනු....


නෙතු පියන් අසරනවු
ඇගේ රූ සිහි නැගුනු
මගේ මේ ඇගිලි තුඩු
මෙසේ කවි පද ‍කෙටුනු....


දිනෙක ඈ ඉල්ලුමට
කවි කමට සමු දුන්නු
සිහි වුනා ඒ මතක
හිත මගේ බොලද වුන...


අවසනට මා ලගින්
ඉතුරු වී දුක නිවන
කවිය උබ හිනැහියන්
මෙමා වෙනුවෙන් ලොවට....

6 කොමෙන්ටුවකුත් දාලයන්ඩල:

උමා(දසුන්) said...

පට්ට කවිය මචෝ...මගේ එකේ කොමෙන්ට් එකක් දිගේ ආවේ....

හූනා .. said...

තැන්කූ වේවා..

Chandana said...

එල කවි ටික.. /*කවිය නුඹ හිනැහියන්- මෙමා වෙනුවෙන් ලොවට*/
මරු..!! (කමෙන්ට් එම්බෙඩ් කරලා දැම්ම නම් හොඳ නැද්ද..?)

෴සොඳුරු සිත෴ said...

මං හිතුවෙ හුනා දන්නෙ “චිප් චිප් “ ගාන්න විතරයි කියලා...බැලින්නම් හූනා හොඳ කවියෙක් නෙව.

යසිත්ගේ සිතුවිලි said...

සෑම ආදරවන්තයෙක්ම කවියෙක්ද වන්නේය.
ඒ ආදරය අහිමි වූ කළ ඔහුම දාර්ශණිකයෙකු වන්නේය..

හූනා .. said...

@-෴සොඳුරු සිත෴

හිහ් හිහ් තැන්කු මේ පැත්තෙ ආවට.. හූන දන්න කවියක් නෑ.. ඔං ඔහේ ලියනව එච්චරයි.. සුභ නව වසරක් වේවා..!

@-යසිත්ගේ සිතුවිලි
“සෑම ආදරවන්තයෙක්ම කවියෙක්ද වන්නේය.
ඒ ආදරය අහිමි වූ කළ ඔහුම දාර්ශණිකයෙකු වන්නේය.“

ඇත්ත සහෝ.. හැමෝගාවම හැන්ගුන කවියෙකුත් දාර්ශනිකයෙකුත් ඉන්නව.. හදවතට ගොඩක් සමීප වුනාම උ එලියට එනව.. සුභ නව වසරක් සමග ජය වේවා!